Boli mnie dusza

Jest źle. Chce mi się płakać. Nie chce mi się żyć. nawet moi bracia nie chcą się że mną spotykać. Nienawidzę mojej uczelni. Nie chce tam być. Nienawidzę siebie. Nie chce żyć.


Komentarze

  1. Marie Rose6 października 2018 18:01

    O bogowie, myślę, że wiem jak się czujesz. Wyrzuć z siebie te wszystkie uczucia, chcesz płakać to płacz, nie duś tego w sobie. Daj sobie czas, może na chwilę się odetniesz, może jak przez chwilę odpoczniesz od tego wszystkiego? Możliwe, że jesteś tym wszystkim zmęczona, dlatego powinnaś znaleźć czas na odpoczynek. Nie rób sobie nic, decyzje podejmowane w takich momentach nie zawsze są najlepszymi. Pamiętaj, że są ludzie, którzy nie darzą cię nienawiścią i są ci życzliwi. Nie wiem, czy poprawi ci to humor, ale chyba dobrze to wiedzieć. Może jak opiszesz te sytuacje, niekoniecznie na blogu, jeśli są dla ciebie zbyt osobiste, to trochę tego ciężaru psychicznego z ciebie spadnie? Trzymam kciuki, mam nadzieję, że nie będzie gorzej <3
    ~Vicy


    Redroseevangel.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Kiminiko7 października 2018 07:46

    Kochanie, spokojnie. Jak sama stwierdziłaś, spokój może nas uratować. Co się stało na uczelni? Dlaczego jej nienawidzisz? Jeśli jest źle, to zawsze możesz ją zmienić. Może po prostu Twoi bracia nie mają czasu? Na pewno masz innych znajomych, nawet takich, z którymi spotyka się tylko, żeby poplotkowac. Ale to wszystko jest nieważne. Martwię się, że nie chcesz żyć. Życie faktycznie jest paskudne, ale sama wiesz, że istnieją małe promyczki w postaci ludzi, który nas kochają. Nie warto odrzucać wszystkiego. Nie obraź się, ale wizyta u psychiatry i nowe pudełeczko leków na chęć do życia nie zaszkodzi. Fałszywe szczęście, jeśli pozwala funkcjonować, to dobre szczęście.
    Trzymaj się i powodzenia

    OdpowiedzUsuń
  3. Ariela7 października 2018 11:48

    Co się stało ?

    OdpowiedzUsuń
  4. KrólewnaŚnieżka8 października 2018 07:10

    Czasem tak jest i już. Ale to mija niezależnie od tego co teraz o tym myślisz. Wszystko przemija. Szczęście, ale i te ciemne momenty. Przeczekaj, zrób dla siebie coś dobrego i nie licz na innych. To prowadzi tylko do rozczarowań. Niestety.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Jesteś za ciężka żeby jeździć na łyżwach.... Nie myśl nawet o snowboardzie ....

Obraz
Zdania, które umieściłam w tytule posta, są słowami mojej własnej matki.... Bardzo staram się trzymać dietę, ćwiczę, uprawiam dużo sexu.... Mimo to zrzucenie zbędnych kilogramów jest bardzo trudne. Trudniejsze niż myślałam. Z insulinoopornością każdy zrzucony kg jest jak 10kg zrzuconych bez tego zaburzenia. Zmuszam się do jedzenia śniadań... Mimo wszystko waga nie chcę spaść poniżej 100kg... Cały czas walczę i nie poddaje się. Mój chłopak właśnie ze mną zamieszkał i dzięki niemu uregulowałam sobie sen i jem regularniej. Moja mama mnie demotywuje. Cały czas wmawia mi, że jestem grupa i najlepiej jakbym nie wychodziła z domu i nie pokazywała się ludziom... Cały czas daje mi jakieś suplementy, kupuje sprzęty do ćwiczeń... Jest nachalna i nietaktowna. Całe szczęście, że mój chłopak jest dla mnie oparciem. W tym miesiącu jest gorzej... Mam okropne, kleiste i żółte biegunki. Okres mi się spóźnia już drugi tydzień, a zimowa aura wysysa ze mnie życie. Przepraszam, że tak daw...
Czytaj więcej

Czas, żeby zacząć walczyć o siebie.

Cześć kochane! U mnie bywa ostatnio różnie. Przede wszystkim bardzo stresuje mnie sytuacja z moim bratem - mieszkałam u niego przez tydzień, bo chciałam zarobić na spłatę remontu. Wynajęłam moje mieszkanie na Szczyt klimatyczny. Oczywiście podzieliłam się z bratem zarobkiem. Mój chłopak w tym czasie mnie odwiedził i jakoś tak wyszło, że brat usłyszał odgłosy z mojego pokoju... Mój brat jest chory, chory psychicznie. Ma schizofrenie i bardzo źle ta sytuacja na niego wpłynęła... Chyba na zawsze zniszczyła naszą relację. Ale za to mój związek zrobił się bardzo poważny. Mój chłopak niebawem się do mnie przeprowadzi. Już szykuje dla niego pułki w szafkach. To będą nasze pierwsze wspólne święta i mam nadzieję, że nie ostatnie. Jest jak w bajce. Jeśli chodzi o dietę, wygląd i naukę to jest istna tragedia. W mieszkaniu mam bałagan. Waga idzie w górę. Nie chcę mi się uczyć na studia. Ale koniec z użalaniem się nad sobą! Muszę działać! Nie od jutra, nie od Nowego Roku, ale od zaraz... Pla...
Czytaj więcej

Nie ma nic gorszego niż człowiek, który się czegoś spodziewa… I którego nic nie spotyka.

Obraz
Już jest lepiej. Dzisiaj spałam cały dzień. Chyba potrzebowałam odpocząć psychicznie od tych wszystkich porażek... Ostatnio dużo się działo. Myślę, że stres wpłynął na problem z dietą, snem, brakiem motywacji do czegokolwiek. Mimo, że się boję, to chcę dalej o siebie walczyć. Oto kilka moich postanowień: Dieta białkowa - robię od razu f2 - na f1 nie daje rady A6W + przysiady - codziennie Ograniczyć kontakt z rodziną i znajomymi  Uczyć się na bieżąco Przerzucić się stopniowo na e-papierosa To takie kilka rzeczy od których chciałabym zacząć. Uświadomiłam sobie, że na tym etapie nie mogę zrobić innej diety - jestem łakomczuchem, a na dukanie mogę spokojnie zrobić sobie dietetyczne deserki. Boję się,  bo muszę powoli przygotować mieszkanie do remontu...  Boję się... nie wiem czy dam sobie z tym wszystkim radę.
Czytaj więcej